تفال غزل شماره 330 حافظتفسیر غزل تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرمتو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرمسرگرمیشعر و ادبیاتصوت تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرمصوت غزل تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرمصوت غزل شماره 330 حافظغزل 330 حافظغزل آستان مرادغزل تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرمغزل شماره 330 حافظفال حافظفال حافظ اصلیمعنای غزل تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرممعنی غزل تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرممعنی غزل شماره 330 حافظمعنی و تفسیر غزل شماره 330 حافظ

غزل آستان مراد – فال حافظ


غزل آستان مراد - فال حافظ

غزل شماره ۳۳۰ دیوان حافظ در زمان شاه شجاع سروده شده و در این غزل هم مانند دیگر اشعار این شاعر عارف، گوشه‌چشمی به شاه شجاع داشته است. حافظ محبوب خویش را به صبح تشبیه می‌کند و خود را همانند شمع سحر می‌داند. هنگامی که صبح می‌آید، شمع را که از شب تا صبح سوخته، خاموش می‌کنند؛ حافظ نیز همین‌گونه با یک تبسم یار جان می‌سپارد.

فال حافظ با معنی و تعبیر کامل و تفسیر بیت به بیت غزل شماره ۳۳۰ حافظ را در تحقیقستان بخوانید.


 

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست

بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم

بر آستان مرادت گشاده‌ام در چشم

که یک نظر فکنی خود فکندی از نظرم

چه شکر گویمت ای خیل غم عفاک الله

که روز بی‌کسی آخر نمی‌روی ز سرم

غلام مردم چشمم که با سیاه دلی

هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

به هر نظر بت ما جلوه می‌کند لیکن

کس این کرشمه نبیند که من همی‌نگرم

به خاک حافظ اگر یار بگذرد چون باد

ز شوق در دل آن تنگنا کفن بدرم

 

غزل شماره ۳۳۰ حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی


۱- احساس می‌کنی فرصت و زمان از دست می‌رود و تو هنوز قابلیت‌های خویش را نشان نداده‌ای؛ برای ادامه راه بهتر است به قلب خود رجوع کنی و ببینی دلت چه می‌گوید. البته که راه رسیدن به مقصود بسیار دراز است، پس باید صبر و تحمل را پیشه کنی.

۲- به تنهایی نمی‌توانی از عهده مشکلات برآیی. با دوستان و بزرگان مشورت کن تا از غم تنهایی رها شوی. قدر اطرافیانت را بدان. آن‌ها با دلسوزی تمام به فکر تو هستند.


معنی و تفسیر غزل شماره ۳۳۰ حافظمعنی غزل تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

 

بیت اول

 

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

 

تو مانند بامدادان هستی و من مثل شمع سحرگاهان خلوت‌سَرا هستم. لبخندی بر لب آر و بنگر که چگونه دست از جان برمی‌دارم.

 

✦✦✦✦

 

بیت دوم

 

چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست
بنفشه‌زار شود تربتم چو درگذرم

 

بدین‌سان که سوز و حسرت زلف بلند و پریشان تو در دلم جای دارد، آنگاه که از دنیا بروم خاک گورم بنفشه‌زار خواهد شد.

 

✦✦✦✦

 

بیت سوم

 

بر آستان مرادت گشاده‌ام در چشم
که یک نظر فکنی خود فکندی از نظرم

 

دریچه‌های چشمم را به سوی درگاه امید تو گشوده‌ام که نگاهی به سوی من بیندازی، اما تو چشم از من بازگرفتی.

 

✦✦✦✦

 

بیت چهارم

 

چه شکر گویمت‌ ای خیل غم عفاک الله
که روز بی‌کسی آخر نمی‌روی ز سرم‌

 

ای لشکر غم چگونه شکر تو را به جای آورم؟ خدا تو را ببخشاید و سلامت بدارد که روز تنهایی پای از سر من نمی‌کشی.

 

✦✦✦✦

 

بیت پنجم

 

غلام مردم چشمم که با سیاه دلی
هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

 

بنده مردمک چشم خویشم که با همه دل سیاهی‌اش وقتی درد دل خود را بازگو می‌کنم اشک فراوان می‌ریزد.

 

✦✦✦✦

 

بیت ششم

 

به هر نظر بت ما جلوه می‌کند لیکن
کس این کرشمه نبیند که من همی‌نگرم

 

معشوق زیباروی ما در چشم‌ها خودنمایی و کرشمه‌های گوناگون دارد، اما این ناز و کرشمه‌ای که من در او می‌بینم آنقدر لطیف است که به چشم دیگران نمی‌آید.

 

✦✦✦✦

 

بیت هفتم

 

به خاک حافظ اگر یار بگذرد چون باد
ز شوق در دل آن تنگنا کفن بدرم

 

اگر محبوب مثل باد بر مزار حافظ عبور کند، در آن تنگنای گور از شدت اشتیاق کفن خود را پاره خواهم کرد.


دوست داری فال حافظ بگیری ؟ روی دکمه زیر کلیک کن 🙂



نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن